دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان مجله بهره برداری و پرورش آبزیان 2345-427X 9 1 2020 03 20 Mixotrophic Cultures of Spirulina platensis: Potential Production of Biomass, Metabolites and Pigments کشت میکسوتروف Spirulina platensis: پتانسیل تولید زیست توده، متابولیت ها و رنگدانه ها 53 67 5129 10.22069/japu.2019.16909.1512 FA زهرا رسولی دانشجوی دکتری گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد مهدی پارسا استاد گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد حسین احمدزاده استاد گروه شیمی، دانشکده علوم، دانشگاه فردوسی مشهد Journal Article 2019 07 16 Spirulina platensis has recently been identified as an important crop in the world, although its introduction and cultivation in Iran are still at an early stage. In this regard, autotrophic (without glucose) and mixotrophic cultures were performed in 0, 0.5, 1, 1.5, 2, 3, 4, 6, 10, 20 g l-1 glucose at Ferdowsi University of Mashhad. The manipulation of the environmental conditions from autotrophy to mixotrophy caused changes in the chemical composition of the cells due to changes in the orientation of carbon allocation into proteins, carbohydrates and lipids. As the application of 0.5 g l-1 of glucose via mixotrophic condition increased dry weight, cell concentration, protein, carbohydrate, chlorophyll, flavonoids, anthocyanin and phycoerythrin by 102.50, 106.06, 102.79, 141.38, 101.11, 129.82, 196.77 and 112.35 percent relative to the autotrophic culture. Mixotrophic cultures of 6 and 4 g l-1 glucose enhanced the carbohydrate concentration by 337.93 and 317.24 percent in compare with autotrophic culture. On the other side, autotrophy was more effective on increasing the production of lipids, phycocyanin and allophycocyanin. Overall, a change in the formulation of the common culture media, and the addition of 0.5 g l-1 of glucose is recommended to increase the efficiency of culture and ingredients amounts. اخیرا جلبک Spirulina platensis بعنوان گونه زراعی مهم در جهان مطرح شد؛ هر‌چند معرفی و کشت آن در ایران در ابتدای راه است. در این راستا، کشت اتوتروف (فاقد گلوکز) و میکسوتروف این گونه در محیط های دارای 0، 5/0، 1، 5/1، 2، 3، 4، 6، 10، 20 گرم بر لیتر گلوکز در دانشگاه فردوسی مشهد انجام شد. تغییر شرایط رشد از اتوتروفی به میکسوتروفی، سبب تغییر ترکیب شیمیایی سلول ها بدلیل جهت گیری متفاوت تخصیص کربن به پروتئین، کربوهیدرات و لیپید شد. به طوری که کاربرد 5/0 گرم بر لیتر گلوکز در کشت میکسوتروفی سبب افزایش وزن خشک، غلظت سلول، پروتئین، کربوهیدرات، کلروفیل، فلاونوئید، آنتوسیانین و فایکواریترین به میزان به ترتیب 50/102، 06/106، 79/102، 38/141، 11/101، 82/129، 77/196 و 35/112 درصد نسبت به کشت اتوتروفی شد. همچنین شرایط میکسوتروفی دارای 6 و 4 گرم بر لیتر گلوکز سبب افزایش به ترتیب 93/337 و 24/317 درصدی کربوهیدرات نسبت به کشت اتوتروفی شدند. از طرف دیگر، کشت اتوتروف در افزایش تولید لیپید، فایکوسیانین و آلوفایکوسیانین موثرتر از میکسوتروفی بود. در کل، تغییر فرمولاسیون محیط های کشت مرسوم و افزودن 5/0 گرم بر لیتر گلوکز جهت افزایش معنی دار بهره‌وری و مواد موثره پیشنهاد می شود. https://japu.gau.ac.ir/article_5129_ddc452f4781b1be092d9ff511385e607.pdf