دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان مجله بهره برداری و پرورش آبزیان 2345-427X 5 2 2016 06 21 Development of sustainable aquaculture by using biofloc technology توسعه آبزی‌پروری پایدار با استفاده از فن‌آوری توده‌سازی زیستی 45 72 3599 10.22069/japu.2017.11710.1315 FA محمدحسین خانجانی فارغ التحصیل. مدرس مرتضی علیزاده موسسه تحقیقات شیلات احمد رفیعی پور دانشگاه جیرفت Journal Article 2016 08 30 With increasing world population, food production industries such as aquaculture needs to be expanded very well. An innovative technology which is called biofloc technology (BFT) can follow the objectives of sustainable aquaculture by using zero-water exchange system. BFT is the eco-friendly aquaculture system that considered as an efficient alternative system since nutrients could be continuously recycled and reused as food for aquatic. This technology is basically dependent on adjustment of carbon/ nitrogen (C/N) ratio for development of microbial community and bioflocs which leads to microbes harvest excreted inorganic nitrogen and produce microbial proteins. These bioflocs improve water quality. Limited water exchange, minimizing the effluent, maintaining of water quality, food supply, reducing protein in food, growth improvement, biosecurity and production of organic products are the important of this technology that has greatly considered during these past two decades. In this review, introduction of biofloc technology will be discussed, that can be suggested as a strategy for enhancement and development of sustainable aquaculture in country and also as an appropriate way for beneficial use of water resources. با افزایش جمعیت جهان، صنایع تولید غذا از قبیل آبزی‌پروری نیاز هست که به خوبی گسترش یابد. یک فن‌آوری جدید که فن‌آوری توده‌سازی زیستی (بیوفلوک) نامیده می‌شود، می‌تواند اهداف آبزی پروری پایدرار را با استفاده از سیستم بدون تعویض آب دنبال کند. فن‌آوری توده‌سازی زیستی از سیستم‌های آبزی پروری سازگار با محیط زیست است که بعنوان یک سیستم جایگزین موثر مورد توجه قرار گرفته است، مواد مغذی را بطور پیوسته بازیافت و مجددا آنها را به عنوان غذا در دسترس آبزی قرار می‌دهد. این فن‌آوری براساس تنظیم نسبت کربن به نیتروژن برای توسعه جوامع میکروبی و توده زیستی می‌باشد که سبب شده میکروب‌ها نیتروژن غیرآلی دفع شده را برداشت و پروتئین میکروبی را تولید کنند. این توده‌های میکروبی سبب بهبود کیفیت آب می‌شوند. تعویض محدود آب، به حداقل رساندن پساب خروجی، حفظ کیفیت آب، تامین غذا، کاهش مصرف پروتئین در خوراک، رشد مطلوب، امنیت زیستی و تولید محصول ارگانیک از مزایای این فن‌آوری می‌باشد، که در دهه اخیر مورد توجه قرار گرفته است. در این مطالعه مروری معرفی فن‌آوری توده‌ساز زیستی به‌عنوان یک راهبرد مهم در ارتقاء و توسعه پایدار آبزی‌پروری کشور و استفاده مفید از منابع آبی، مورد بحث قرار خواهد گرفت. https://japu.gau.ac.ir/article_3599_aedc86617a15e40431b2086765645a0c.pdf